27 lutego 2018 r. Rada Unii Europejskiej formalnie zatwierdziła reformę unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (ETS) na okres po 2020 r. Zmieniona dyrektywa ETS jest istotnym krokiem UE ku realizacji celu, którym jest redukcja emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 40% do 2030 r., tak jak zakładają unijne ramy klimatyczno-energetyczne 2030, i do wypełnienia zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego.

   „Jako kraj przewodniczący Radzie będziemy dążyć do tego, by UE zachowała wiodącą rolę w negocjacjach w sprawie przepisów wykonawczych do porozumienia paryskiego. Redukcja emisji gazów cieplarnianych jest nie tylko elementem walki ze zmianą klimatu, lecz także wkładem w poprawę jakości powietrza. Ochrona środowiska, jak i zdrowia europejskich obywateli to jeden z priorytetów prezydencji bułgarskiej” – powiedział Neno Dimow, bułgarski minister środowiska i gospodarki wodnej.
Reforma ETS obejmuje następujące nowe elementy:
• pułap całkowitych emisji będzie redukowany co roku o 2,2% (liniowy współczynnik redukcji – LRF)
• do końca 2023 r. tymczasowo podwoi się liczba uprawnień przenoszonych do rezerwy stabilności rynkowej (wskaźnik zasilenia)
• w 2023 r. wejdzie w życie nowy mechanizm ograniczający ważność uprawnień w rezerwie stabilności rynkowej do pewnego pułapu
   Ponadto zmieniona dyrektywa ETS zawiera szereg nowych przepisów mających chronić przemysł przed ryzykiem ucieczki emisji i koniecznością stosowania międzysektorowego współczynnika korygującego (CSCF):
• odsetek uprawnień przeznaczonych na aukcję wyniesie 57%. Przewidziano też jego warunkowe obniżenie o 3% w przypadku zastosowania współczynnika CSCF. Byłby wtedy stosowany spójnie we wszystkich sektorach.
• zmienione zasady przydziału bezpłatnych uprawnień umożliwią lepsze dostosowanie do rzeczywistych poziomów produkcji, a wskaźniki wykorzystywane do określenia przydziału zostaną uaktualnione
• sektory najbardziej zagrożone przeniesieniem produkcji poza UE otrzymają pełne bezpłatne przydziały. Wskaźnik bezpłatnego przydziału dla sektorów mniej narażonych na ucieczkę emisji wyniesie 30%. Po 2026 r. rozpocznie się stopniowe wygaszanie bezpłatnych przydziałów dla mniej narażonych sektorów, z wyjątkiem sektora ciepłowniczego
• rezerwa dla nowych instalacji będzie początkowo zawierać niewykorzystane uprawnienia z obecnego okresu 2013–2020 i 200 mln uprawnień z rezerwy stabilności rynkowej. Maksymalnie 200 mln wróci do rezerwy stabilności rynkowej, jeśli w okresie 2021–2030 nie zostanie wykorzystane
• państwa członkowskie mogą nadal rekompensować pośrednie koszty emisji zgodnie z zasadami pomocy państwa. Uściślono także przepisy o raportowaniu i przejrzystości.
Kontekst i dalsze kroki
   Unijny system handlu uprawnieniami do emisji określa górny limit emisji CO2 dla przemysłu ciężkiego i elektrowni. Całkowite dozwolone emisje są rozdzielane między przedsiębiorstwa w postaci uprawnień, które mogą być przedmiotem obrotu. ETS jest jednym z kluczowych elementów unijnej polityki walki ze zmianą klimatu, a zarazem zasadniczym narzędziem pozwalającym redukować emisje gazów cieplarnianych w sposób racjonalny pod względem kosztów. Został ustanowiony w 2005 r. jako pierwszy na świecie znaczący rynek dwutlenku węgla i jak dotąd pozostaje największym takim rynkiem. Działa we wszystkich 28 państwach członkowskich UE, a także w Islandii, Liechtensteinie i Norwegii. ETS nakłada ograniczenia na emisje wytwarzane przez ponad 11 000 bardzo energochłonnych instalacji (elektrowni i zakładów przemysłowych), a także przez linie lotnicze działające między wspomnianymi państwami. Obejmuje około 45% unijnych emisji gazów cieplarnianych. Objęcie emisji CO2 opłatami i wprowadzenie handlu emisjami oznacza konkretne rezultaty dla środowiska. W 2020 r. emisje z sektorów objętych systemem będą o 21% niższe niż w 2005 r.
   Formalne zatwierdzenie przez Radę jest ostatnim krokiem procedury ustawodawczej. Nowa dyrektywa wejdzie w życie dwudziestego dnia po publikacji w Dzienniku Urzędowym.
Za: Rada UE

Deklaracja Pierwotna

Deklaracja o wersji pierwotnej "Prawa Europejskiego w praktyce" Redakcja "Prawa Europejskiego w praktyce" informuje, że wersją pierwotną (referencyjną) czasopisma jest wydanie papierowe (ISSN 1733-2036). Po ukazaniu się drukiem nowego numeru czasopisma, Redakcja zamieszcza na stronie internetowej www.pewp.pl jego spis treści oraz wybrane publikacje z numeru.

Rada Naukowa

Prof. dr hab. Maria Magdalena Kenig-Witkowska,

Prof. dr hab. Jan Barcz,

Prof. dr hab. Marek Chmaj,

Prof. dr hab. Artur Nowak-Far,

Prof. dr hab. Arkadiusz Wudarski,

Prof. nadzw. UW, dr hab. Robert Grzeszczak,

Tomasz Janik,

Adw. dr Rafał Morek,

Dr Joanna Brylak,

Dr Marcin Krzymuski,

Dr Robert Siwik,

Dr Barbara Godlewska-Bujok.