Celem unijnego systemu handlu emisjami (ETS) jest ograniczenie emisji dwutlenku węgla pochodzących z przemysłu.

Czym jest ETS?
   Chociaż UE jest 3. największym na świecie emitentem CO2, to ma najbardziej ambitne cele klimatyczne - chce ograniczyć emisje o co najmniej 40% do 2030 w porównaniu do poziomów z 1990. Ustanowiony w 2005 roku ETS jest jednym z narzędzi, dzięki którym UE chce osiągnąć te cele. ETS koncentruje się na emisjach CO2 pochodzących z przemysłu.
Jak działa ETS?
   Europejski system handlu emisjami (ETS) zobowiązuje ponad 11,000 elektrowni i fabryk w Unii Europejskiej do posiadania pozwolenia na emisję każdej tony CO2. Firmy kupują te pozwolenia za pośrednictwem aukcji.
   Niekiedy pozwolenia są przydzielane za darmo, szczególnie do tych sektorach, w których istnieje ryzyko, że firmy będą przenosić produkcję do innych regionów, w których regulacje dotyczące emisji są bardziej pobłażliwe.
   System stanowi finansowy bodziec dla przemysłu, by emitować mniej CO2 - zgodnie z zasadą: mniej zanieczyszczasz, mniej płacisz.
Dlaczego konieczna jest reforma?
   W ostatnich latach w wyniku kryzysu gospodarczego emisje zmniejszyły się. Obecnie cena pozwoleń na emisję jest stosunkowo niska. Chociaż z roku na rok liczba pozwoleń, która trafia na aukcje jest co raz mniejsza (obecnie podaż nowych pozwoleń jest co roku niższa o 1,74%), podobnie spada liczba pozwoleń przyznawanych za darmo (z wyjątkiem krytycznych sektorów przemysłu), to nadal głównym problemem ETS jest nadwyżka pozwoleń - w 2013 roku wyniosła ona 2,1 mld, a w 2016 roku - 1,69 mld/
   Z powodu niskich cen i nadwyżki pozwoleń firmy mają niewielką motywację, aby przejść do czystszych technologii produkcji, co utrudnia skuteczność ETS jako narzędzia do walki z zmianą klimatu.
Jakie są główne założenia reformy?
   Obecna dyrektywa o ETS będzie obowiązywała do 2020 roku. Celem reformy jest uregulowanie rynku handlu emisjami po 2020 roku oraz pobudzenie redukcji emisji CO2, by wypełnić zobowiązania UE wynikające z porozumienia klimatycznego z Paryża.
   By podnieść ceny pozwoleń, reforma przewiduje zwiększenie corocznej redukcji liczby nowych pozwoleń, które trafiają na rynek (obecnie co roku na rynek trafia o 1,74% mniej pozwoleń niż w roku poprzednim, po 2021 roku ma to być o 2.2% pozwoleń mniej).
   By ograniczyć nadwyżkę pozwoleń na rynku, reforma przewiduje podwojenie możliwości rezerwy stabilności rynkowej do korygowania ilości pozwoleń. Jej celem jest automatyczne ściąganie części uprawnień do handlu emisjami i umieszczanie ich w rezerwie w momencie, kiedy nadwyżka przekroczy określony pułap. Rezerwa zacznie działań na początku 2019 roku. Zwiększenie jej zdolności oznacza, że będzie mogła ściągać z rynku do 24% nadwyżki każdego roku.
   Reforma zawiera także mechanizmy wsparcia, aby pomóc przemysłowi i sektorom energetyki sprostać wyzwaniom innowacyjnym i inwestycyjnym związanym z przejściem na gospodarkę niskoemisyjną. Powstałyby dwa nowe fundusze:
• fundusz na rzecz innowacji – który ma uzupełnić istniejące wsparcie dla demonstracji technologii innowacyjnych i rozszerzyć je na przełomowe innowacje w przemyśle
• fundusz na rzecz modernizacji – który ma ułatwiać inwestycje w modernizację sektora energetyki i szerzej rozumianych systemów energetycznych oraz poprawić efektywność energetyczną w państwach członkowskich o niższym poziomie dochodów.
Wysiłki UE na rzecz walki ze zmianą klimatu
   Parlament Europejski pracuje obecnie nad dwoma innymi propozycjami legislacyjnymi, które mają stanowić wkład UE w realizację postanowień klimatycznego porozumienia z Paryża.
   Pierwszą są krajowe limity redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorach, które nie są objęte systemem handlu emisjami (ETS), czyli transportu, rolnictwa, budownictwa oraz odpadów, a drugą - przepisy, które mają zapewnić, że państwa członkowskie UE będą równoważyć emisje CO2 absorbcją przez lasy, grunty uprawne i łąki.
Za: europarl

 

Deklaracja Pierwotna

Deklaracja o wersji pierwotnej "Prawa Europejskiego w praktyce" Redakcja "Prawa Europejskiego w praktyce" informuje, że wersją pierwotną (referencyjną) czasopisma jest wydanie papierowe (ISSN 1733-2036). Po ukazaniu się drukiem nowego numeru czasopisma, Redakcja zamieszcza na stronie internetowej www.pewp.pl jego spis treści oraz wybrane publikacje z numeru.

Rada Naukowa

Prof. dr hab. Maria Magdalena Kenig-Witkowska,

Prof. dr hab. Jan Barcz,

Prof. dr hab. Marek Chmaj,

Prof. dr hab. Artur Nowak-Far,

Prof. dr hab. Arkadiusz Wudarski,

Prof. nadzw. UW, dr hab. Robert Grzeszczak,

Tomasz Janik,

Adw. dr Rafał Morek,

Dr Joanna Brylak,

Dr Marcin Krzymuski,

Robert Siwik,

Dr Barbara Godlewska-Bujok.