Transformacja w społeczeństwo niskoemisyjne staje się nową rzeczywistością na terenie UE – wynika z trzeciego sprawozdania na temat stanu unii energetycznej. „Do 2019 r. ten projekt z politycznej koncepcji musi przeobrazić się w codzienną rzeczywistość każdego obywatela naszej wspólnoty” – powiedział wiceprzewodniczący KE Maroš Šefčovič.

   Dzięki postępom poczynionym w 2017 r. UE jest na dobrej drodze do realizacji projektu unii energetycznej, który przyczyni się do tworzenia miejsc pracy, wzrostu gospodarczego i inwestycji. Wprowadza się w życie działania umożliwiające społecznie sprawiedliwe przechodzenie na czystą energię.
   Teraz nadszedł czas, by zmobilizować społeczeństwo: obywateli, urzędy, administrację obszarów wiejskich, przedsiębiorstwa, środowiska akademickie i partnerów społecznych do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za unię energetyczną, a nawet do jej rozwijania i aktywnego udziału w opracowywaniu rozwiązań na przyszłość.
W trzecim sprawozdaniu na temat stanu unii energetycznej przedstawiono postępy osiągnięte w ciągu roku od momentu publikacji drugiego sprawozdania na temat stanu unii energetycznej w lutym 2017 r. oraz plany na kolejny rok.
   W trzecim sprawozdaniu na temat stanu unii energetycznej stwierdzono również, że transformacja systemu energetycznego nie jest możliwa bez dostosowania infrastruktury do jego przyszłych potrzeb. Infrastruktury energetyczna, transportowa i telekomunikacyjna są w coraz większym stopniu wzajemnie powiązane. Lokalne sieci stają się coraz ważniejsze w codziennym życiu europejskich obywateli, którzy coraz częściej będą korzystali z elektromobilności, zdecentralizowanego wytwarzania energii i systemów umożliwiających reagowanie na zapotrzebowanie. Dokonano w tym względzie znacznych postępów, lecz nadal występują trudności, szczególnie w dziedzinie energii elektrycznej. Aby rozwiązać ten problem, Komisja przyjęła dziś komunikat w sprawie wyznaczonego na 2030 r. celu w zakresie elektroenergetycznych połączeń międzysystemowych wynoszącego 15 proc. Przyjęła ona również trzeci wykaz projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania (PCI).
   Maroš Šefčovič, wiceprzewodniczący odpowiedzialny za unię energetyczną, komentując sprawozdanie, stwierdził: „Realizacja unii energetycznej zakończy się sukcesem jedynie wówczas, gdy wszyscy będziemy dążyć do tego samego. Celem jest wywiązanie się z podjętego zobowiązania i nadanie unii energetycznej jej ostatecznego kształtu do końca bieżącej kadencji Komisji. Do 2019 r. unia energetyczna musi z politycznej koncepcji przeobrazić się w codzienną rzeczywistość każdego obywatela UE. Będzie to wymagało zaangażowania ze strony wszystkich warstw społeczeństwa. Z tego względu przyszły rok jawi mi się jako rok wytężonej pracy”.
   Miguel Arias Cañete, komisarz do spraw polityki klimatycznej i energetycznej, powiedział: „Transformacja europejskiego sektora energetycznego jest zaawansowana, o czym świadczą rekordowy poziom wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych i szybko spadające ceny energii. Aby możliwe było pełne dokonanie tej transformacji, zmiany w europejskiej infrastrukturze energetycznej muszą być podporządkowane tym samym zasadom i dokonywać się w tym samym tempie. Z tego względu centralne miejsce w przygotowanym przez nas wykazie projektów przypada kluczowym elektroenergetycznym połączeniom międzysystemowym i inteligentnym sieciom. Podjęte w celu rozwoju infrastruktury czystej energii działania sprawią, że nasz system energetyczny stanie się bardziej zrównoważony, konkurencyjny, bezpieczny i będzie stanowił dla Europy prawdziwą wartość dodaną”.
Kluczowe ustalenia
   W ciągu niecałych trzech lat od publikacji strategii ramowej na rzecz unii energetycznej Komisja przedstawiła w ramach pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” prawie wszystkie wnioski niezbędne do realizacji zasady „efektywność energetyczna przede wszystkim”, wspierania globalnego przywództwa UE w dziedzinie działań na rzecz klimatu i energii ze źródeł odnawialnych i zapewnienia uczciwych warunków dla odbiorców energii.
   Przedstawiony w marcu tego roku zestaw inicjatyw „Europa w ruchu” dla sektora transportu, mający na celu utrzymanie konkurencyjności w ramach sprawiedliwego społecznie przechodzenia na czystą energię i cyfryzację, a także przedstawiony w listopadzie „pakiet na rzecz ekologicznej mobilności”, będący decydującym krokiem naprzód w wypełnianiu wynikających z porozumienia paryskiego zobowiązań UE do zredukowania emisji CO2 o co najmniej 40 proc. do 2030 r., to konkretne rezultaty procesu realizacji projektu unii energetycznej.
   Urzeczywistnienie unii energetycznej wymaga zaangażowania i ścisłej współpracy między Komisją a państwami członkowskimi i ogółem społeczeństwa. Z tego właśnie powodu państwa członkowskie będą musiały przedstawić na początku 2018 r. projekty zintegrowanych krajowych planów w zakresie energii i klimatu na okres po roku 2020. Przedstawienie projektów planów na początku 2018 r. ma również zasadnicze znaczenie dla potwierdzenia silnego przywództwa Unii na arenie światowej.
   Sytuacja geopolityczna sprawiła, że działania w dziedzinie energii i klimatu były priorytetem w 2017 r. W odpowiedzi na zamiar wycofania się USA z porozumienia paryskiego , UE postanowiła objąć przywództwo i wzmocniła synergię między dyplomacją klimatyczną i energetyczną. UE będzie nadal angażować się w światową walkę ze zmianą klimatu i umacniać istniejące globalne partnerstwa.
   Również w orędziu o stanie Unii podkreślono, że choć globalne zmiany w produkcji energii niosą ze sobą poważne wyzwania dla Europy, to jednak stwarzają one dla niej także jedyną w swoim rodzaju okazję do umocnienia jej roli jako światowego lidera w procesie przechodzenia na czystą energię, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw energii dla wszystkich jej obywateli. Wyznaczanie ambitnych celów w kwestiach takich jak odnawialne źródła energii, efektywność energetyczna, działania w dziedzinie klimatu czy innowacje w dziedzinie czystej energii oraz zapewnienie odpowiednich sygnałów cenowych na rynku są warunkiem wstępnym przyciągnięcia inwestycji w modernizację całej gospodarki UE, z korzyścią dla obywateli.
   Unia energetyczna przyniosła pierwsze rezultaty, jednak dalsze zaangażowanie jest kluczowe dla realizacji pozostałych zadań. Parlament Europejski i Rada powinny priorytetowo potraktować wszystkie wnioski ustawodawcze dotyczące unii energetycznej przedstawione przez Komisję.
Jakie dokumenty przyjęto?
• Trzecie sprawozdanie na temat stanu unii energetycznej oraz załącznik 1: Zaktualizowany plan działania na rzecz unii energetycznej; załącznik 2: Uwagi dotyczące polityki; załącznik 3: Stan prac nad krajowymi planami w zakresie energii i klimatu; załącznik 4: Postępy w zakresie przyspieszania innowacji w dziedzinie czystej energii; Arkusze informacyjne dotyczące realizacji unii energetycznej w 28 państwach członkowskich
• Trzeci wykaz projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania
• Komunikat na temat infrastruktury (realizacja celu wynoszącego 15 proc. w zakresie elektroenergetycznych połączeń międzysystemowych)
• Sprawozdanie z postępu prac w zakresie efektywności energetycznej
• Sprawozdanie na temat funkcjonowania europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla
• Sprawozdanie na temat Porozumienia Burmistrzów
• Sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska na temat trendów i prognoz
• Badanie dotyczące gospodarstw domowych jako prokonsumentów energii
Za: Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce

 

Deklaracja Pierwotna

Deklaracja o wersji pierwotnej "Prawa Europejskiego w praktyce" Redakcja "Prawa Europejskiego w praktyce" informuje, że wersją pierwotną (referencyjną) czasopisma jest wydanie papierowe (ISSN 1733-2036). Po ukazaniu się drukiem nowego numeru czasopisma, Redakcja zamieszcza na stronie internetowej www.pewp.pl jego spis treści oraz wybrane publikacje z numeru.

Rada Naukowa

Prof. dr hab. Maria Magdalena Kenig-Witkowska,

Prof. dr hab. Jan Barcz,

Prof. dr hab. Marek Chmaj,

Prof. dr hab. Artur Nowak-Far,

Prof. dr hab. Arkadiusz Wudarski,

Prof. nadzw. UW, dr hab. Robert Grzeszczak,

Tomasz Janik,

Adw. dr Rafał Morek,

Dr Joanna Brylak,

Dr Marcin Krzymuski,

Robert Siwik,

Dr Barbara Godlewska-Bujok.