Uregulowanie przewidujące, niezależnie od płci, minimalny wzrost jako kryterium przyjęcia do szkoły policyjnej może stanowić niezgodną z prawem dyskryminację kobiet. Taki środek może nie być niezbędny dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania służb policyjnych – orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE 18 października br. w sprawie C-409/16 Maria-Eleni Kalliri/Ypourgos Esoterikon i Ypourgos Ethnikis Paideias kai Thriskevmaton.

   Decyzją szefa policji greckiej opublikowano ogłoszenie o konkursie wstępnym do szkoły policyjnej w roku akademickim 2007/2008. W ogłoszeniu tym zawarto przepis greckiej ustawy, zgodnie z którym wszyscy kandydaci, niezależnie od płci, powinni mieć przynajmniej 1,70 m wzrostu. Marii-Elenie Kalliri odmówiono udziału w konkursie wstępnym do szkoły policyjnej ze względu na to, że nie ma wymaganego wzrostu. 
   M.-E. Kalliri wniosła wówczas skargę na wspomnianą decyzję do Dioikitiko Efeteio Athinon (apelacyjnego sądu administracyjnego w Atenach), podnosząc, że jest dyskryminowana ze względu na płeć. Dioikitiko Efeteio Athinon uchylił tę decyzję, stwierdzając, że grecka ustawa nie jest zgodna z konstytucyjną zasadą równości kobiet i mężczyzn. 
   Grecki minister spraw wewnętrznych (Ypourgos Esoterikon) i minister ds. edukacji narodowej i wyznań (Ypourgos Ethnikis Paideias kai Thriskevmaton) wnieśli skargę na to orzeczenie do Symvoulio tis Epikrateias (rady stanu, Grecja). Symvoulio tis Epikrateias zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o rozstrzygnięcie, czy prawo Unii1 stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu określającemu identyczny minimalny wzrost dla wszystkich kandydatów, płci męskiej lub żeńskiej, w konkursie wstępnym do szkoły policyjnej.
   W ogłoszonym wyroku Trybunał stwierdził, że określenie identycznego minimalnego wzrostu dla wszystkich kandydatów, płci męskiej lub żeńskiej, skutkuje dyskryminacją pośrednią, ponieważ działa na niekorzyść znacznie większej liczby kobiet niż mężczyzn. 
   Jednakże takie uregulowanie nie skutkuje dyskryminacją pośrednią, gdy spełnione są dwie przesłanki, których istnienie bada sąd krajowy: 1) uregulowanie powinno być obiektywnie uzasadnione zgodnym z prawem celem, takim jak dążenie do zapewnienia zdolności operacyjnej i prawidłowego funkcjonowania służb policyjnych2; 2) środki dla osiągnięcia tego celu powinny być właściwe i niezbędne.
W tym względzie, o ile jest prawdą, że wykonywanie niektórych funkcji policji może wymagać użycia siły fizycznej oraz szczególnych zdolności fizycznych, o tyle niektóre funkcje policji – takie jak pomoc udzielana obywatelom lub kontrola ruchu drogowego – nie wydają się wymagać istotnego zaangażowania fizycznego. 
   Ponadto przy założeniu, że wszystkie zadania wykonywane przez policję grecką wymagają szczególnej sprawności fizycznej, nie wydaje się, aby taka sprawność była koniecznie związana z posiadaniem minimalnego wzrostu. W każdym wypadku cel związany z zapewnieniem skutecznego wykonywania zadań przez policję mógłby zostać osiągnięty za pomocą mniej restrykcyjnych środków wobec osób płci żeńskiej, takich jak preselekcja kandydatów umożliwiająca zbadanie ich zdolności fizycznych.
1 Dyrektywa Rady 76/207/EWG z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy (Dz.U. 1976, L 39, s. 40), zmieniona dyrektywą 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. (Dz.U. 2002, L 269, s. 15), (zwana dalej „dyrektywą 76/207”). Zobacz ponadto dyrektywę 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (Dz.U. 2006, L 204, s. 23) a także dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. 2000, L 303, s. 16). 2 Wyroki: z dnia 13 listopada 2014 r., Vital Pérez/Ayuntamiento de Oviedo (C-416/13, zob. komunikat prasowy nr 149/14); z dnia 15 listopada 2016 r., Salaberria Sorondo/Academia Vasca de Policìa y Emergencias (C-258/15, zob. komunikat prasowy nr 125/16).
UWAGA: Odesłanie prejudycjalne pozwala sądom państw członkowskich, w ramach rozpatrywanego przez nie sporu, zwrócić się do Trybunału z pytaniem o wykładnię prawa Unii lub o ocenę ważności aktu Unii. Trybunał nie rozpoznaje sporu krajowego. Do sądu krajowego należy rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z orzeczeniem Trybunału. Orzeczenie to wiąże w ten sam sposób inne sądy krajowe, które spotkają się z podobnym problemem.
Za: curia

 

Deklaracja Pierwotna

Deklaracja o wersji pierwotnej "Prawa Europejskiego w praktyce" Redakcja "Prawa Europejskiego w praktyce" informuje, że wersją pierwotną (referencyjną) czasopisma jest wydanie papierowe (ISSN 1733-2036). Po ukazaniu się drukiem nowego numeru czasopisma, Redakcja zamieszcza na stronie internetowej www.pewp.pl jego spis treści oraz wybrane publikacje z numeru.

Rada Naukowa

Prof. dr hab. Maria Magdalena Kenig-Witkowska,

Prof. dr hab. Jan Barcz,

Prof. dr hab. Marek Chmaj,

Prof. dr hab. Artur Nowak-Far,

Prof. dr hab. Arkadiusz Wudarski,

Prof. nadzw. UW, dr hab. Robert Grzeszczak,

Tomasz Janik,

Adw. dr Rafał Morek,

Dr Joanna Brylak,

Dr Marcin Krzymuski,

Robert Siwik,

Dr Barbara Godlewska-Bujok.