Przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk i przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker wystosowali wspólne pismo do premier Zjednoczonego Królestwa Theresy May w spawie brexitu. Poniżej publikujemy jego treść.

Treść pisma:
Dziękujemy za Pani pismo z 14 stycznia 2019 r.
Jak Pani wiadomo, przyjęliśmy z żalem, ale respektujemy decyzję Zjednoczonego Królestwa o opuszczeniu Unii Europejskiej. Uważamy też, że brexit powoduje niepewność i chaos. W tych trudnych czasach podzielamy więc Pani determinację, by dać obywatelom i przedsiębiorstwom jak największą pewność i przejrzystość, w sytuacji gdy po ponad czterech dekadach ścisłej integracji gospodarczej i politycznej jedno z państw członkowskich opuszcza Unię Europejską. Dlatego tak ważna jest umowa o wystąpieniu, która została uzgodniona po długich negocjacjach przez Panią i 27 przywódców państw członkowskich UE. Stanowi ona uczciwy kompromis i ma zapewnić uporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, a tym samym ograniczyć negatywne skutki brexitu. Dlatego również chcielibyśmy ustanowić jak najściślejsze stosunki ze Zjednoczonym Królestwem w przyszłości, opierając się na deklaracji politycznej, którą uzgodnili z Panią przywódcy 27 państw członkowskich UE. Dlatego także chcemy, by negocjacje w tym celu rozpoczęły się jak najszybciej po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej.
Jak Pani wiadomo, nie możemy ustalić niczego, co zmieniałoby umowę o wystąpieniu lub stało z nią w sprzeczności, ale w tym kontekście – a także po to by ułatwić kolejne kroki w przedmiotowym procesie – z przyjemnością potwierdzamy w imieniu obu reprezentowanych przez nas instytucji, jak rozumiemy przedstawione poniżej punkty, leżące w dziedzinach naszych kompetencji.
A. Jeśli chodzi o przewodniczącego Rady Europejskiej:
13 grudnia Rada Europejska (art. 50) postanowiła o kilku dodatkowych zabezpieczeniach, zwłaszcza w kwestii jej zdecydowanego zobowiązania do szybkich prac nad późniejszą umową, która do 31 grudnia 2020 ustanowi alternatywne rozwiązania, tak by nie trzeba było uruchamiać rozwiązania awaryjnego.
Rada Europejska stwierdziła też, że jeśli rozwiązanie awaryjne zostałoby mimo wszystko uruchomione, będzie obowiązywać jedynie tymczasowo, o ile i dopóki nie zastąpi go późniejsza umowa zapobiegająca powstaniu twardej granicy, i że w takim przypadku Unia Europejska dołoży wszelkich starań, by późniejszą umowę, którą zostanie zastąpione rozwiązanie awaryjne, szybko wynegocjować i zawrzeć, i oczekuje tego samego od Zjednoczonego Królestwa – tak by rozwiązanie awaryjne obowiązywało jedynie tak długo, jak długo jest to absolutnie niezbędne.
W tym kontekście można stwierdzić, że konkluzje Rady Europejskiej mają w Unii wartość prawną, która odpowiada przysługującemu Radzie Europejskiej na mocy traktatów uprawnieniu do określania kierunków i priorytetów Unii Europejskiej na najwyższym szczeblu, a w konkretnym kontekście wystąpienia z UE do ustanawiania – w formie wytycznych – jego ram. Mogą one stanowić jak najpoważniejsze zobowiązanie Unii Europejskiej. Konkluzje Rady Europejskiej są więc elementem kontekstu, w którym interpretowana będzie umowa międzynarodowa taka jak umowa o wystąpieniu.
Jeżeli chodzi o związek umowy o wystąpieniu z deklaracją polityczną, o którym to związku wspomina Pani w swoim piśmie, można doprecyzować, że oba te dokumenty, choć różnej natury, są częścią jednego wynegocjowanego pakietu. Aby podkreślić ścisły związek między oboma tekstami, mogą one zostać opublikowane obok siebie w Dzienniku Urzędowym w sposób odzwierciedlający związek między nimi zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).
B. Jeśli chodzi o przewodniczącego Komisji Europejskiej:
Deklaracja polityczna uzgodniona na listopadowym nadzwyczajnym posiedzeniu Rady Europejskiej (art. 50) opisuje przyszłe stosunki o bezprecedensowo głębokim i szerokim zakresie, odzwierciedlające niezmienną siłę naszych wspólnych wartości i interesów. Umowa o wystąpieniu i deklaracja polityczna w uczciwy, wyważony sposób uwzględniają interesy Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa. Zapewnią płynne wystąpienie z UE i silne przyszłe stosunki w interesie ogółu naszych obywateli.
Jak stwierdziła już Rada Europejska, podejmie ona przygotowania do przyszłego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem, zaraz po tym jak podpisana zostanie umowa o wystąpieniu. Jeżeli chodzi o Komisję Europejską, bezpośrednio po tym jak podpisana zostanie umowa, utworzymy strukturę negocjacyjną na potrzeby tych negocjacji, tak by formalne rozmowy mogły się rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE – z uwagi na wspólną ambicję Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa, by przyszłe stosunki zostały określone przed zakończeniem okresu przejściowego. Gdyby do tego czasu nie zostały dokonane jeszcze ratyfikacje krajowe, Komisja jest gotowa zaproponować tymczasowe stosowanie odpowiednich elementów przyszłych stosunków, zgodnie z mającymi zastosowanie ramami prawnymi i z obowiązującą praktyką. Komisja jest również gotowa wspólnie z Panią zająć się programem prac, gdy tylko Parlament Zjednoczonego Królestwa zasygnalizuje zgodę co do zasady na umowę o wystąpieniu, a Parlament Europejski ją zaaprobuje.
Istnieje ważny związek między umową o wystąpieniu a deklaracją polityczną, odzwierciedlający art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Jak stwierdza art. 184 umowy o wystąpieniu i co odzwierciedla pkt 138 deklaracji politycznej, Unia Europejska i Zjednoczone Królestwo zobowiązały się dołożyć wszelkich starań, w dobrej wierze i w pełnym poszanowaniu swoich odpowiednich porządków prawnych, aby podjąć niezbędne kroki w celu szybkiego wynegocjowania umów regulujących ich przyszłe stosunki, o których mowa w deklaracji politycznej.
W związku z Pani pismem Komisja Europejska chciałby dokonać poniższych doprecyzowań odnośnie do rozwiązania awaryjnego:
Umowa o wystąpieniu, w tym protokół w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej, stanowią wspólne zobowiązanie Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa, by w ramach uporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej wziąć pod uwagę wyjątkowe okoliczności na wyspie Irlandii. Komisja może potwierdzić, że podobnie jak Zjednoczone Królestwo Unia Europejska nie chce, by rozwiązanie awaryjne weszło w życie. Gdyby tak się stało, nie byłoby to optymalnym rozwiązaniem handlowym dla żadnej ze stron. Komisja może również potwierdzić, że Unia Europejska jest zdecydowana zastąpić rozwiązanie awaryjne dotyczące Irlandii Północnej późniejszą umową, która na trwałe gwarantowałaby, że na wyspie Irlandii nie powstanie twarda granica.
Komisja Europejska może również potwierdzić, że w naszym wspólnym rozumieniu umowa o wystąpieniu i protokół w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej:
• w żaden sposób nie wpływają na postanowienia porozumienia wielkopiątkowego (porozumienia z Belfastu) z 10 kwietnia 1998 r. ani tych postanowień nie zastępują; w żaden sposób nie zmieniają w szczególności uzgodnień w ramach filaru II tego porozumienia, na mocy których dziedziny współpracy Północ–Południe w obszarach leżących w ich stosownych kompetencjach określają rząd Irlandii Północnej i rząd Irlandii;
• nie rozszerzają dostosowań regulacyjnych do prawa Unii Europejskiej w Irlandii Północnej ponad to, co jest absolutnie niezbędne, by zapobiec twardej granicy na wyspie Irlandii i chronić porozumienie z 1998 r.; umowa o wystąpieniu jasno stwierdza też, że każdy nowy akt, który według propozycji Unii Europejskiej powinien zostać dodany do protokołu, będzie wymagać zgody Zjednoczonego Królestwa na forum Wspólnego Komitetu;
• nie uniemożliwiają Zjednoczonemu Królestwu ułatwiania w ramach jego delegacji udziału przedstawicieli rządu Irlandii Północnej we Wspólnym Komitecie, komitecie do spraw związanych z wdrożeniem Protokołu w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej czy wspólnej konsultacyjnej grupie roboczej w sprawach bezpośrednio dotyczących Irlandii Północnej.
Komisja Europejska podziela również Pani zamiar, by przyszłe stosunki zostały określone jak najszybciej. W związku z naszym wspólnym zobowiązaniem przewidującym dołożenie wszelkich starań, aby do końca 2020 r. zawrzeć późniejszą umowę, która w całości lub w części zastąpi protokół, Komisja jest zdecydowana dać w naszym programie prac priorytet dyskusji nad propozycjami mogącymi zastąpić rozwiązanie awaryjne alternatywnymi uzgodnieniami. W tym kontekście rozważone zostaną mechanizmy i technologie wspomagające. Uzgodnienia zastępujące protokół nie muszą w żadnym względzie powielać jego postanowień, o ile nadal spełnione będą założone cele.
Gdyby strony potrzebowały więcej czasu na wynegocjowanie późniejszej umowy, mogłyby podjąć decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego, jak przewiduje umowa o wystąpieniu. W takim wypadku Komisja jest zdecydowana podwoić wysiłki i oczekuje takiego samego podwojenia wysiłków ze strony Pani negocjatorów, tak by późniejsza umowa została zawarta bardzo szybko. Gdyby rozwiązanie awaryjne miało w całości lub w części wejść w życie, ma ono w zamierzeniu obowiązywać jedynie tymczasowo, o ile i dopóki nie zostanie zastąpione późniejszą umową. Komisja jest zdecydowana zapewnić niezbędny impet polityczny i niezbędne zasoby, by pomóc osiągnąć cel, którym jest jak najkrótsze trwanie tego okresu. Dlatego po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE i do czasu zawarcia późniejszej umowy Komisja będzie wspierać jak najlepsze wykorzystanie konferencji wysokiego szczebla, która – jak przewiduje deklaracja polityczna – będzie się zbierać nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy, by podsumowywać postępy i uzgadniać stosowne dalsze działania.
Ponadto – w odpowiedzi na Pani obawy co do harmonogramu – chcielibyśmy wyraźnie zaznaczyć, że będziemy obaj przygotowani do podpisania umowy o wystąpieniu, gdy tylko Parlament Zjednoczonego Królestwa przeprowadzi konstruktywne głosowanie. Pozwoli to od razu potem podjąć przygotowania do przyszłego partnerstwa ze Zjednoczonym Królestwem, tak by negocjacje mogły się rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej.
Za: RE

Deklaracja Pierwotna

Deklaracja o wersji pierwotnej "Prawa Europejskiego w praktyce" Redakcja "Prawa Europejskiego w praktyce" informuje, że wersją pierwotną (referencyjną) czasopisma jest wydanie papierowe (ISSN 1733-2036). Po ukazaniu się drukiem nowego numeru czasopisma, Redakcja zamieszcza na stronie internetowej www.pewp.pl jego spis treści oraz wybrane publikacje z numeru.

Rada Naukowa

Prof. dr hab. Maria Magdalena Kenig-Witkowska,

Prof. dr hab. Jan Barcz,

Prof. dr hab. Marek Chmaj,

Prof. dr hab. Artur Nowak-Far,

Prof. dr hab. Arkadiusz Wudarski,

Prof. nadzw. UW, dr hab. Robert Grzeszczak,

Tomasz Janik,

Adw. dr Rafał Morek,

Dr Joanna Brylak,

Dr Marcin Krzymuski,

Dr Robert Siwik,

Dr Barbara Godlewska-Bujok.